Genante vertoning
Want.
Al op Nieuwjaarsdag kreeg ik een mailtje.
Dat ik had gewonnen.
Inderdaad.
Al op Nieuwjaarsdag....
En het is nu alweer 25 februari.
Geen goed excuus.
Druk met andere dingen.
Niks anders dan dat.
Maar goed....
Ik won dus.
Eerlijk gezegd had ik nauwelijks in de gaten dat ik kon winnen.
Toen ik bij Inge reageerde door te zeggen wat misschien wel
het mooiste boek was
Dat ik ooit gelezen had.
Of toch in ieder geval één van de.
En dat was al weer iets van 20 december.
Ongeveer.
Gok ik.
Dus nogmaals.
Genante vertoning.
Dit....
Ik schreef over 'De Vriendschap' van Connie Palmen.
Het boek waardoor ik me ging realiseren dat ik helemaal niet
Zo vreselijk anders ben dan andere mensen.
Dat je best zo kon zijn als ik.
En dan toch een beetje spoort.
Dat het vaak het laatste is wat je wilt;
Zijn zoals zo vele anderen.
Maar dat dat opeens ook prettig geruststellend kan zijn.
Was.
Toen.
Dat ik laat was met dat besef.
Dat ik ging houden van het meisje
In dat boek.
En daardoor.
Van mezelf.
En dat dat boek me wellicht een beetje veranderde.
Nou ja...
En toen won ik dus opeens.
Witte Koord
Opeens lag het in m'n brievenbus.
(Foto van Inge herself...)
Met een lief kaartje erbij.
Geadresseerd aan 'De Opperbrossie'.
En dat ben ik.
Dus.
Door wat bellende medereizigers in de trein.
Waar ik me 's morgens vroeg.
(Lees: de trein van 6 uur 52)
Altijd enigszins aan erger.
Las ik het een paar dagen later.
Maar dan wel.
In één adem.
Mooi.
Ze weinig woorden.
Zo'n mooi verhaal.
Zo veel nieuwsgierigheid bij mij.
Echt.
Ik ben blij.
Met m'n prijs.
En ik lees het nog eens.
En nog eens.
En waarschijnlijk nog eens.


fijn!
en wat kan het
soms
heerlijk zijn
om
zo
te schrijven
hè ; )
Geplaatst door: inge | 25 februari 2009 om 22:08
Sjonge jullie winnen nog eens wat!1
Groetjes Marjon
Geplaatst door: gewoon ikke | 25 februari 2009 om 22:35
:-) en een leuke foto!
(check wittekoord.blogspot.com)
Geplaatst door: karin r. | 25 februari 2009 om 23:10
Mooi dat je er zo van genoten hebt en dus opnieuw van zal gaan genieten!
Geplaatst door: Toaske | 26 februari 2009 om 21:31